اينكه شاه در اين سال داراى پسرى به نام سلطان محمود ميرزا شد و تصميم گرفت او را به عنوان وليعهد خود انتخاب كند ، از منشيان خواست فرمانى در اين خصوص بنويسد . اما آنها همگى از اين كار عاجز آمدند ولى ميرزا سعيد خان نگارش فرمان را به عهده گرفت و آن را در كمال فصاحت نوشت 4 . ناصر الدّين شاه پس از اينكه در ذىحجه سال 1267 ه . ق از سفر به اصفهان برگشت ، عده‌اى از درباريان خود را مورد عنايت قرار داد ، از جمله ميرزا سعيد خان هم « كه منشى رسائل خاصه بود ملقب به مؤتمن الملك گشت . » 5 در 18 ربيع الثانى سال 1268 ه . ق و در پى فوت وزير امور خارجه وقت ، ميرزا محمد على خان شيرازى ؛ كفالت و سرپرستى وزارت امور خارجه از طرف شاه به ميرزا سعيد سپرده شد و نيز به لقب خانى سرافراز گرديد 6 . كمى بعد به دريافت يك قطعه نشان آراسته به الماس و « حمايل سرخ مرتبه سرتيپى » از سوى شاه مفتخر گرديد 7 . در ربيع الثانى سال 1269 ه . ق شاه او را رسما به عنوان وزير امور خارجه ايران برگزيد و به « لقب جنابى و خلعت همايونى » سرافراز كرد 8 . سپهر ، علت انتخاب وى به چنين مقام مهمى را پاك‌فطرتى ميرزا سعيد و خدمات صادقانه او به شاه دانسته است 9 . بدين‌ترتيب دوره اول وزارت او كه تا سال 1290 ه . ق و به مدت بيست سال به طول انجاميد آغاز گشت . او در سراسر حيات سياسى خود تقريبا هميشه مورد توجه و حمايت شاه بود . در سال 1273 ه . ق نيز يك قطعه نشان تمثال شاه كه مكلل به الماس بود دريافت داشت 10 . در سال 1276 ه . ق با حفظ مقام ، به عضويت شوراى دولتى درآمد 11 . در 1279 يك نشان ديگر به خاطر خدمات صادقانه‌اش از شاه دريافت كرد 12 . در سال 1283 كه شاه امور ولايات را از همديگر جدا كرد و به هر وزيرى علاوه بر سرپرستى امور وزارتخانه مربوطه ، اداره ولاياتى را نيز سپرد ؛ ميرزا سعيد خان عهده‌دار اداره ولايات كرمانشاهان ، لرستان ، نهاوند ،